Վահանաձև գեղձ. ամենաշատ անհանգստացնող հարցերը

էնդոկրին վիրաբուժությանն առնչվող համաշխարհային առանցքային կենտրոնների մշակած սկզբունքները

արտադր

նպաստում է ուռուցքների գոյացմանն ու շատացմանը: Վահանաձև գեղձի բջիջները շատ զգայուն են ճառագայթների հանդեպ և, ի տարբերություն մյուս օրգանների,շատ արագ կարող են ձևափոխվել ու վերածվել ուռուցքային բջիջների:

խեղդող հազ: Եթե ծավալային փոփոխությունից բացի փոխվում է նաև գեղձի աշխատանքը, սրտխփոց, թուլություն, դյուրագրգռվածություն,

մասնագիտացված, դիֆերենցված ձևեր, երբ ուռուցքային բջիջները «հիշում են», թե որ բջիջներից են սկիզբ առել:Դիֆերենցված՝ պապիլյար և ֆուլիկուլյար ձևերի բուժման արդյունավետությունը հասնում է 95-100%-ի: Բարեբախտաբար,քիչ են չդիֆերենցված ձևերը, որոնք կոչվում են անապլաստիկ: Դրանք քաղցկեղիամենասարսափելիտեսակն են. արագ աճ են արձանագրում և անբուժելի են: Փորձը ցույց է տալիս, որ հիվանդության ախտորոշումից հետո առնվազն 6 ամսվա ընթացքում արձանագրվում է մահ:

մեդուլյար քաղցկեղը, որնառաջանում էհատուկ C բջիջներից: C բջիջները համարվում են «ոչ տեղացի բջիջներ» վահանաձև գեղձում: Դրանք արտադրում են ոչ թեվահանագեղձի հորմոններ,այլ կալցիոտոնին, որն իջեցնում է կալցիի քանակն արյան մեջ: C բջիջները բնութագրվում են արագ մետաստազավորմամբ, և նույնիսկ ռադիոյոդը անօգուտ է բուժման տեսանկյունից: Եթե ախտորոշումը հաստատվում է, ապահեռացվում են և՛ վահանաձև գեղձը, և՛ լիմֆատիկ հանգույցները, որպեսզի հետագայում բացառվիհիվանդությանկրկնվելու հավանականությունը: Մեդուլյար քաղցկեղի բուժման արդյունավետությունը շուրջ75-85 %է: